Suzan Daniel over de oprichting van het CCBBron foto: FSD

Suzan Daniel over de oprichting van het CCB
Bron foto: FSD

Het begin

Na de start van de emancipatorische homobeweging in Duitsland (1897) en Nederland (1911) was het in 1953 eindelijk de beurt aan België. Suzan Daniël richtte het CCB op, het Centre Culturel Belge/Cultuurcentrum België. De naam doet het niet meteen vermoeden, maar het is de eerste vereniging voor homo’s en lesbiennes in België.

Geïnspireerd door een bezoek aan een congres van de prille internationale koepel van homo- en lesbienneorganisaties in Amsterdam richtte Suzan Daniel het CCB op. Suzan Daniel (pseudoniem van Suzanne De Pues) wilde een veilige plek creëren waar mensen die zich aangetrokken voelden tot iemand van hetzelfde geslacht elkaar onder meer konden ontmoeten en ondersteunen. Vaak waren zij onzichtbaar en leidden ze een dubbelleven.

De eerste bijeenkomst van het Cultuurcentrum was in juli 1954, in een café in Brussel. De leden van het CCB waren vooral Franstalige mannen. Een ontmoetingsplek vonden ze een goed plan, maar het culturele en maatschappelijke aspect, waar Suzan Daniel de nadruk op legde, hoefde voor hen niet zo. Men vond haar te progressief, te modern en te energiek. Suzan Daniel kon dan weer weinig waardering opbrengen voor die mannen. En zo ontstonden al snel conflicten. In oktober 1954 vond de tweede bijeenkomst plaats en dat was meteen de laatste. Suzan Daniel stopte ermee waarna de mannen op 23 november 1954 een nieuwe organisatie oprichtten, het Centre de Cultur et de Loisirs/Cultuur- en Ontspanningscentrum (CCL-COC). 

Het CCL-COC was een soort privé-club. In de jaren daaropvolgend veranderde het CCL-COC regelmatig van samenstelling en oriëntatie, maar de nadruk bleef vooral liggen op het plezier. Ondanks de tweetaligheid van de organisatie stonden de Vlamingen meestal wat in de schaduw.